Informacje ogólne


14th Louisiana Volunteers

znany również jako 1st Regiment, Polish Brigade

Powołany 16 czerwca 1861 Poddał się w Appomattox Courthouse, Virginia, 9 kwietnia 1865

Pierwszy dowódca: Walery Sulakowski

Wiosną 1861 roku major Kacper (Gaspard) Tochman, Polak, przybył do Nowego Orleanu z misją zorganizowania Brygady Polskiej. Tochman trafił do Stanów po pobycie w Rosji, gdzie trafił na zesłanie za udział w Powstaniu Listopadowym. W Stanach był wykładowcą i prawnikiem, i zawarł znajomości z wieloma wysoko postawionymi osobistościami z rządu. W maju 1861 toku, Tochman uzyskał pozwolenie od swojego przyjaciela Jeffersona Davisa na stworzenie dwóch polskich pułków. Ponieważ w tym czasie w Luizjanie żyło tylko 196 Polaków wliczając w to kobiety i dzieci, głównym celem stało się zgromadzenie w jednej brygadzie jak największej liczby cudzoziemców.
Plan Tochmana okazał się sukcesem i powstały dwa "polskie pułki", które w większości składały się z obcokrajowców. Te dwa pułki zamiast połączenia w jedną brygadę zostały rozdzielone i 1st Polsh Regiment został przemianowany na 14th Louisiana Volunteers, a 2nd Polish Regiment na 3d Battaloin, Louisiana Infantry (liczbę Polaków w tych oddziałach szacuje się na 20-30 osób, w żadnym innym oddziale konfederackim nie było tak wielu Polaków).

Pułkownik Walery Sulakowski został mianowany dowódcą 14th Louisiana Volunteers. Wprowadził on ostrą dyscyplinę i był chyba jedynym oficerem zdolnym do kontroli tych żołnierzy. Urodzony w Polsce w rodzinie szlacheckiej, doskonalił swoje umiejętności wojskowe podczas Wiosny Ludów na Węgrzech w 1848 roku. Po upadku powstania Sulakowski popłynął do Stanów, osiedlił się w Nowym Orleanie i pracował jako cywilny inżynier. Sulakowski wspomagał Tochmana przy tworzeniu Brygady Polskiej i został za to wynagrodzony dowództwem 1st Polish Regiment.
Jego żołnierze, różnej narodowości, władający różnymi językami, byli trudni do opanowania i Sulakowski rządził nimi żelazną ręką. Był podziwiany przez swoich podwładnych za umiejętności dowódcze, organizatorskie, oraz talent we wprowadzaniu dyscypliny. Mówiono że jest wcieleniem wojskowego prawa - despotyczny, okrutny i absolutnie bezlitosny.

Szlak bojowy:
Oblężenie Yorktown (kwiecień-maj 1862); Williamsburg (5 maja 1862); Seven Pines (31 maja - 1 czerwca 1862); Seven Days Battles (25 czerwca - 1 lipca 1862); Mechanicsville (26 czerwca 1862); Gaines' Mill (27 czerwca 1862); Frayser's Farm (30 czerwca 1862); Cedar Mountain (9 sierpnia 1862); Bristoe Station (26 sierpnia 1862); Kettle Run (27 sierpnia 1862); 2nd Manassas (28-30 sierpnia 1862); Chantilly (1 września 1862); Harpers Ferry (12-15 września 1862); Sharpsburg (17 września 1862); Fredericksburg (13 grudnia 1862); Chancellorsville (1-4 maja 1863); 2nd Winchester (14-15 czerwca 1863); Gettysburg (1-3 lipca 1863); Bristoe Campaign (październik 1863); Mine Run Campaign (listopad-grudzień 1863); Payne's Farm (27 grudnia 1863); The Wilderness (5-6 maja 1864); Spotsylvania Court House (8-21 maja 1864); North Anna (23-26 maja 1864); Cold Harbor (1-3 lipca 1864); Lynchburg Campaign (maj-lipiec 1864); Monocacy (9 lipca 1864); Kernstown (24 lipca 1864); Shepherdstown (25 sierpnia 1864); 3rd Winchester (19 września 1864); Fisher's Hill (22 września 1864); Cedar Creek (19 października 1864); Petersburg Siege (czerwiec 1864-kwiecień 1865); Hatcher's Run (5-7 lutego 1865); Fort Stedman (25 marca 1865); Petersburg Final Assault (2 kwietnia 1865); Sayler's Creek (6 kwietnia 1865); Appomattox Court House (9 kwitnia 1865)

Regiment został zorganizowany 16 czerwca 1861 roku jako 1-szy regiment Polskiej Brygady. Został włączony do służby Konfederackiej jako 13 regiment z Luizjany, w Camp Pulaski koło Amite, 24 sierpnia 1861 roku. Regiment otrzymał rozkaz wymarszu do Wirginii. W czasie marszu część ludzi upiła się i zbuntowała w Grand Junction w Tenessee. Pięciu ludzi zginęło zanim oficerowie mogli przywrócić porządek. Jedna kompania została w wyniku tego incydentu rozwiązana (prawdopodobnie kompania B). Regiment udał się we wrześniu do Yorktown. 21 września 1861 Departament Wojny zmienił oznaczenie regimentu na 14 regiment Luizjany. Żołnierze znajdowali się w okopach podczas oblężenia Yorktown w kwietniu 1862 roku i walczyli w bitwie pod Williamsburgiem 5 maja. W drugim dniu bitwy pod Selen Pines 1 czerwca, regiment nie wziął udziału w żadnej poważniejszej walce. Regiment brał udział w bitwie pod Mechanicsville 26 czerwca; Gaines' Mill 27 czerwca i Frayser's Farm 30 czerwca. W czasie tych walk 243 ludzi zostało zabitych lub rannych. 26 czerwca regiment dołączył do 1-szej brygady z Luizjany, którą tworzyły 5ty, 6ty, 7my i 8me regimenty. Żołnierze widzieli tylko działania harcownicze w bitwie pod Cedar Mountain 9 sierpnia. W czasie drugiej kampanii Manassas, regiment walczył 26 sierpnia 1862 pod Bristoe Stadion; 27 sierpnia pod Kettle Run i w drugiej bitwie pod Manassas 29-30 sierpnia; jak również w bitwie pod Chantilly 1 września. Straty, które regiment poniósł w tych bitwach wynosiły 49 ludzi zabitych, rannych lub zaginionych. W bitwie pod Sharpsburgiem 17 września regiment stracił 53 ludzi. 14th Louisiana został przeniesiony do 2giej brygady Luizjany w zamian za 9ty regiment Luizjany. Od tej pory służył razem z 1-szym, 2gim, 10tym i 15tym regimentem. W bitwie pod Fredericksburgiem 13 października 1862 znajdował się w rezerwie, choć następnego dnia brał udział w straciach z wrogiem.

Regiment brał udział we flankowym marszu Stonewalla Jacksona na flankę wojsk Federalnych pod Chancellorsville 2-3 maja 1863. W bitwie pod Winchester, 15 czerwca regiment zagarnął 300 do 400 jeńców z 67go regimentu z Pensylwanii. Brygada atakowała w dniach 2-3 lipca 1863 Culp's Hill, podczas bitwy pod Gettysburgiem; 65 z jej ludzi zginęło lub zostało rannych. Kiedy regiment powrócił do Wirginii, wziął udział w kampanii Bristoe Stadion, w dniach 9-22 października. W bitwie pod Payne's Farm, 27 listopada, jednostka straciła 28 ludzi.

W roku 1864 14th Louisiana brał udział w bitwie o Wilderness, 5 maja i Spotsylvania, 9-20 maja. 12 maja nieprzyjaciel dopadł okopów brygady i wziął do niewoli większość walczących. Po walkach w okolicach Cold Harbour, 1-3 czerwca, pułk dołączył do armii generała Early w Shenandoah Valley. Tam jednostka brała udział we wszystkich bitwach armii od lipca do października. Regiment otrzymał znaczne straty, tak wielkie, że połączono go z 1szym regimentem w pojedynczą kompanię. Jednostka dołączyła do Armii Północnej Wirginii pod Petersburgiem w październiku i zajmowała pozycję w okopach, aż do ewakuacji miasta w kwietniu 1865.

W momencie kapitulacji pod Appomattox, 9 kwietnia 1864 roku, oddział liczył tylko 2 oficerów i 25 żołnierzy. Około 1026 ludzi służyło w regimencie przez całą wojnę; 184 było zabitych, 84 zmarło na choroby, 1 zginął w wypadku, 1 utonął, 1 został zamordowany, a 5 zginęło podczas buntu.

Oficerowie:
Początkowy skład oficerów w regimencie: Colonel Walery Sulakowski, Lieutenant-Colonel R.W. Jones, Major Zebulan York.
Walery Sulakowski, polski imigrant, został wybrany pułkownikiem i służył aż do rezygnacji w styczniu 1862. Jego następcą był lieutenant-colonel R.W. Jones, który złożył dymisję w sierpniu 1862. Następcą był lieut.-col. Zebulon York, który dowodził aż do awansu na generała brygady w czerwcu 1864. Został zastąpiony przez lieut.-col. Davida Zable.
Żaden z oficerów polowych nie zginął podczas wojny, 10 oficerów liniowych zginęło lub odniosło śmiertelne rany, 1 zmarł na skutek choroby i 5 zdezerterowało do przeciwnika.

Kompanie:
- Armstrong Guards
- Jefferson Cadets (Guards) - źródła wskazują, że ta kompania służyła również w 15th La Volunteers
- Askew Guards - najprawdopodobniej ta kompania również służyła w 15th La Volunteers
- McClure Guards
- Concordia Infantry (Rifles)
- Avegano Rifles
- Nixon Rifles
- Lafayette Rifle Cadets
- Franco (Rifle) Guards
- Empire (Parish) Rangers - ta kompania zamieniła się miejscami z Quitman Rangers z 3th La Battalion w grudniu 1861.

Sześć z tych kompanii było z Nowego Orleanu, po jednej z parafii - Plaquemines, Point Coupee, Tensas, Concordia. Dostępne dokument wskazują, że te 10 kompanii tworzyło 1-szy Pułk Brygady Polskiej, ale jak już wskazano, w oficjalnych źródłach w składzie pułku widnieje 9 kompanii. Wytłumaczenie tej różnicy jest takie, że kompania Franco (Rifle) Guards została rozwiązana z powodu udziału w buncie w Grand Junction.
Źródła wskazują, że dziesiąta kompania została dodana we wrześniu 1861 i cały pułk przemianowano na 14th Louisiana Volunteers. Jedno ze źródeł identyfikuje tę kompanię jako Catahoula Guerillas z Wheat's Battalion, ale nie zgadza się to z innymi źródłami. Tiger Bayou Rifles z Carrol Parish zostali dodani w lecie 1861 lecz przeniesiono ich do 1st Louisiana Volunteers 5 sierpnia 1861. Albo więc Catahoula Guerillas zostali przyłączeni do pułku we wrześniu 1861, albo źródła posiadają błędy w datach i pułk został przemianowany na 14th Louisiana Volunteers z chwilą przyłączenia do niego Tiger Bayou Rifles.